شد « 1 » كه بهشت مشتاق آنان بود « 2 » . ( 1 ) هنگامى كه در ايام عثمان ، فتنه‌ها ظاهر شد و بنى اميه ، منافع دولت و خيرات سرزمينها را به خود اختصاص دادند ، ابو ذر ، موضع يك مسلمان مؤمن به دين را اتخاذ نمود و از سياست عثمان انتقاد مىكرد و او را فرا مىخواند تا براى بحران و از هم پاشيدگى اجتماع ، حدّى قايل شود . عثمان او را نهى نمود ولى وى بازنايستاد و همچنان به انتقاد خود ادامه داد . و در برابر كسانى كه عثمان ، ثروت فراوان به آنان داده بود ، مىايستاد و گفتار خداى تعالى را تلاوت مىكرد كه فرموده است : وَ الَّذِينَ يَكْنِزُونَ الذَّهَبَ وَ الْفِضَّةَ وَ لا يُنْفِقُونَها فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَبَشِّرْهُمْ بِعَذابٍ أَلِيمٍ . « آنان كه طلا و نقره مىاندوزند و آنها را در راه خدا انفاق نمىكنند ، آنان را به عذابى دردناك مژده بده » . ( 2 ) اين گفتار ، مروان حكم را به خشم آورد ، زيرا اموال فراوانى كه عثمان به وى بخشيده بود ، نزد او انباشته شده بود . وى از ابو ذر به تنگ آمد و از وى نزد عثمان شكايت برد . عثمان ابو ذر را پيام داد و او را از آن كار منع نمود ، اما ابو ذر نپذيرفت و گفت : « آيا عثمان مرا از تلاوت كتاب خدا نهى مىكند ؟ . . . به خدا اگر خداوند را با خشم عثمان ، راضى نمايم براى من دوست‌داشتنىتر و بهتر است از اينكه خداى را با رضايت عثمان به خشم آورم . . . » . ( 3 ) عثمان برآشفت و از ابو ذر به تنگ آمد ، اما خشم خود را نگهداشت و به دنبال وسيله‌اى بود تا دشمنش را نابود سازد .

--> ( 1 ) سه نفرى كه بهشت مشتاق آنان بود : حضرت امام على عليه السّلام ، ابو ذر و عمّار بودند . ( 2 ) مجمع الزوائد 9 / 330 .